TO LOBY ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ
Είναι φοβερό, εν μέσω οικονομικής κρίσης οι βασικοί υπεύθυνοι της κατάστασης αυτής, οι τράπεζες πιέζουν για μεγαλύτερα κέρδη και για την εφαρμογή ενός ιδιότυπου σοσιαλισμού... των πλουσίων. Αυτοί που έλαβαν τα ψηλά ρίσκα για να κερδοσκοπίσουν, τώρα ζητάνε να πληρώσουμε όλοι μαζί τις ζημιές τους.
Οι βασικοί υπαίτιοι της οικονομικής κρίσης αφού μάζεψαν όλο το χρήμα της αγοράς μέσω των τόκων και απομείωσαν την αγοραστική ικανότητα των καταναλωτών, αφού υπερχρεώσαν τις επιχειρήσεις και συμμετείχαν ουσιαστικά στα όποια κέρδη τους, αφού συμμετείχαν και στις κρατικές επιδοτήσεις αφού δάνειζαν για τις επιχειρηματικές δράσεις πριν την εκταμίευση και αφού έβγαλαν στον πλειστηριασμό τα σπίτια και τα αυτοκίνητα του κοσμάκη, τώρα ζητούν να τους πληρώσουμε με τους φόρους και τις επισφαλείς συμφωνίες δανεισμού που έχουν συνάψει.
Η βασική αιτία της κρίσης είναι η ΤΡΑΠΕΖΕΣ. Απτή απόδειξη τα τεράστια υπερκέρδη που παρουσιάζουν σε περίοδο ανέχειας και κρίσης. Αυτές ακριβαίνουν το χρήμα. Αυτές φορολογούν ουσιαστικά το κυκλοφορούν χρήμα. Οτι κινείται, όποια αγοραπωλησία και να γίνει όποια επένδυση και αν γίνει, όποιος μισθός κι αν εκταμιευτεί, οι τράπεζες παίρνουν το μερίδιό τους.
Και τώρα τι ζητάνε; Η ενίσχυση της αγοράς να περάσει και πάλι από αυτές. Ετσι όταν ο καταναλωτής ή ο επενδυτής παίρνει από το κράτος 100 ευρώ τα 10 θα πηγαίνουν και πάλι στις τράπεζες ενώ με τα 90 θα ξεπληρώνουν τους τόκους και πάλι στις τράπεζες.
Και το νοσηρό όλου του φαινομένου είναι ότι οι κυβερνήσεις συμπλέουν σε μια τέτοια προοπτική. Τα ΜΜΕ υπό την πίεση της διαφημιστικής πίτας σιωπούν.
Εκτός από τους πανεπιστημιακούς οικονομικούς αναλυτές που δεν συνδέονται έμμεσα ή άμεσα με τις τράπεζες κανένας άλλος δεν λέει την αλήθεια και δεν βλέπει την ουσία και πραγματική λύση στο θέμα. Ενώ η λύση βρίσκεται ακριβώς στην αντίθετη κατεύθυνση. Να απομακρυνθούν οι τράπεζες από κάθε οικονομική συναλλαγή καταναλωτών και επιχειρηματιών, να γίνει επαναδιαπραγμάτευση των είδη καταβεβλημένων τόκων και να παγώσουν οι τόκοι για όλο το χρονικό διάστημα της κρίσης. Να μην περάσει ούτε ευρώ, ούτε δολάριο δημόσιου χρήματος από τις τράπεζες. Να πάει κατευθείαν το χρήμα στην αγορά, να κάνουν ταμείο οι επιχειρήσεις να ξεχρεώσουν το κεφάλαιο δανεισμού από τις τράπεζες και να απαλλαγούμε από την κρίση.
Ακόμη και τα κράτη, το δημόσιο συμφέρον στις τράπεζες χρωστάνε και από αυτές κινδυνεύουν να χρεοκοπήσουν.
Οι τράπεζες όμως φαίνεται να διαθέτουν ισχυρό λόμπι που δεν δείχνει καμία ευαισθησία ούτε έγνοια για την γενικότερη κρίση. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να πάρουν τα λεφτά που τους χρωστάνε. Και οι κυβερνήσεις φαίνεται να είναι τόσο εξαρτημένες από τις τράπεζες που δεν μπορούν ούτε να τους επιβληθούν, ούτε βέβαια τολμούν να δώσουν την πραγματική λύση. Για αυτό άλλωστε τα κράτη δεν τολμούν να μπουν στον ανταγωνισμό ούτε καν με τις δικές τους τράπεζες και να χαμηλώσουν τα επιτόκια. Για αυτό δεν τολμούν ούτε καν την αγορά των μετοχών στις εξευτελιστικές χρηματιστηριακές τιμές που βρίσκονται.
Το μόνο που απομένει είναι ένα πολιτικό κίνημα ενάντια στον δανεισμό. Ενα πολιτικό κίνημα που θα αποτινάξει από πάνω του τα χρέη και το νταβατζιλίκι των τραπεζών. Ενα πολιτικό κίνημα που θα υποχρεώσει τις κυβερνήσεις να διαμορφώσουν νέους νόμους υπέρ των πολιτών.
ΧΑΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΟΠΟΥΛΟΣ
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας